محمد تقي المجلسي ( الأول )
108
لوامع صاحبقرانى ( شرح الفقيه ) ( فارسي )
رسيد كه يا موسى اما تاركان دنيا يا ترك كنندگان محبت آن پس ايشان در بهشت خواهند بود و اما گريه كنندگان از ترس من پس ايشان در مرتبه بلند كه بالاترين درجاتست خواهند بود و كسى شريك ايشان نخواهد بود و اما پرهيزكاران از معاصى پس من در روز قيامت تفحص اعمال خلايق به حساب و ميزان خواهم كرد و تفتيش احوال ايشان نخواهم كرد و شكى نيست كه اين رتبه ها بلندترين رتبه هاى امثال ايشان است و جمعى از محبت الهى گريسته باشند ثواب ايشان را محبوب ايشان مىداند و بس و ديگر اخبار خواهد آمد . ( و روى عن صفوان الجمّال انّه قال صلَّيت خلف ابى عبد الله صلوات الله عليه ايّاما فكان يقنت فى كلّ صلاة يجهر فيها و لا يجهر ) و در كافى و تهذيب بعد از و لا يجهر فيها هست و در تهذيب او لا يجهر فيها است و به اسانيد صحيحه منقولست از صفوان كه گفت نماز كردم در عقب حضرت امام جعفر صادق صلوات الله عليه و حضرت قنوت مىخواندند در هر نمازى كه آن را بلند مىخواندند و آن چه را بلند نمىخواندند و يعنى در جهريه و اخفاتيه و بنا بر نسخه كه فيها نباشد نيز همين معنى دارد و احتمال دارد كه مراد اين باشد كه در نماز جهريه قنوت مىخواندند و قنوت را از روى تقيه بلند نمىخواندند و چون كافى اصل است و فيها دارد البته معنى اول مراد است و ظاهرا از قلم نساخ افتاده باشد . ( و روى عن زرارة انّه قال قال ابو جعفر صلوات الله عليه القنوت كلَّه جهار ) و در صحيح از زرارة منقولست كه گفت كه حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه فرمودند كه هر قنوتى را بلند مىبايد خواند خواه در نماز جهريه و خواه در نماز اخفاتيه و خواه امام و خواه منفرد ، و در مأموم خلافست چون معارض است اين عموم بعموم احاديثى كه وارد شده است كه مأموم چيزى را